maandag 7 december 2015

Alice en wij in Wonderland: Door de spiegel heen

Alice: “Zou het niet mooi zijn als er eindelijk klaarheid gebracht werd?"
Tenniel - illustration of the White Knight. 1871



‘Alice and Us in Wonderland. Through the looking glass’

Als u geen kennis in huis hebt van muziek en muziektheorie, van de geschiedenis van de schone kunsten, geen idee van wiskunde en astrologie, geen sjoechem van een resem aan historische ontwikkelingen en enkele opmerkelijke voorvallen; als u uw alfabetten niet machtig bent, onvoldoende weet hebt van lokale omstandigheden en u uzelf niet kastijdt door eindeloos te verzamelen, te combineren, te reduceren en te deduceren - tot bloedens toe -... dan wordt het doorgronden van de brief met Het Mysterie van Mittenwald een heikele zaak.
  


Vluchtige lijnentrekkerij is een onzalig ambacht als u, argeloze novieten, geen voorstelling hebt van de ordende principes die popelen om u in een plechtige ommegang door de getrapte zoektocht te loodsen. Koppig blijven ulieden een eendere trom roeren. U beroert niet eens haar oppervlak, laat staan dat wat borrelt in haar innerlijke universum. Voor een goede verstaander prijken de grondbeginselen en hun uitwerksels niettemin open en bloot op de brief. Als lichtende strohalmen in een nevelig decor. Ook na bijna drie jaren zag ik u ze niet benoemen. U draagt de verkeerde bril, leest niet echt wat er staat. Uw oren staan er niet naar, u hebt geen grip op het domein. Als men niet weet naar welke haven te koersen, staat vanzelf geen enkele wind ooit gunstig. Beste vrienden, bewonderenswaardig noeste werkers, het zij u vergeven.  Maar hijs nu het grootzeil, steek van wal en ga op zoek naar een goddelijke vonkenregen - en luister naar deze profetische woorden: begin bij het begin.
Neem wel in ogenschouw dat de complexiteit en diepgang van de Marsch-Impromptu davert, en ook dat haar associatieve rijkdom sprankelt. Ingebed in een gruwzame wereld zingt een viool haar boodschap; wrang toon gezet, schril en onheilspellend. Toch strooit zij als een sirene ook snoeperig met arabesken van glimmend goud en fonkelende diamanten. En, let wel, Franz Xaver Schwarz is niet de bestemmeling van de Marsch, dat was hij nooit. Na het moedwillige lekken naar het gemeen bent u, lezer, de geadresseerde. Het edelmetaal en de juwelen zijn daarmee voor u en alleen voor u bestemd. Zult u twee maal nadenken alvorens ze te accepteren? 
Mocht een zekere gewaarwording u onverhoopt niet ten deel vallen en zouden geen bezielende spranken uw pad lichter maken, open dan weldra de brief en laat mij, als een witte ridder, u bij de hand nemen. Treed binnen in de spelonken van een cryptisch circuit, een onbereisde kosmos. Bewandel het parcours en maak kennis met de maker, zijn schepping, zijn beweeggronden. Zo ver weg en toch zo dichtbij. Door de spiegel heen.
May the Good Lord Bless and Keep You

Yours affectionately,

Us

Geen opmerkingen: