vrijdag 7 oktober 2016

De symboliek op de Marsch-Impromptu



M
Dat is wat ik zo mooi vind aan poëzie.
Hoe abstracter, hoe beter.
Het spul waarvan je niet zeker weet waarover de dichter het heeft.
 Je kunt er een idee bij hebben, maar je kunt het niet zeker weten.
Niet voor honderd procent.
Ieder woord bijzonderlijk gekozen,
kan een miljoen verschillende betekenissen hebben.
Is het een plaatsvervanger - een symbool - voor een ander idee?
Past het in een groter, dieper verborgen metafoor?


Jay Asher, Dertien redenen waarom



De cursieve M op het blad papier met de Marsch-Impromptu partituur brengt meerdere betekenissen onder een dak. In verschillende kaders dient de M telkens een ander doel, als in een donker semantisch spel.
In de voor iedereen zichtbare wereld duidt de M op de naam van de plaats Mittenwald, een toponiem, en op Matthias Klotz, de naam van de persoon die in het centrum van diezelfde plaats een standbeeld kreeg. In beide gevallen zijn ze nodig om de kleine dans in en rondom Mittenwald gestalte te geven. De dans vindt plaats tijdens een intermezzo in de grote dans die hele delen van Duitsland en Oostenrijk bezoekt. De kleine dans voert een moeilijke aardse zoektocht op die men moet voltooien om zich te vergewissen van Hitlers ‘schitterende gedachtegoed’ en de hemelse Armaanse verlichting te verwerven.
In de onzichtbare wereld heeft de M betrekking op de schilder Michelangelo, uit het tijdperk van de Renaissance - in het kader van de Marsch niet voor niets de periode van wedergeboorte - die een fresco schilderde op het plafond van de Sixtijnse kapel in Rome. Het laat de Schepping van Adam zien en is een zinnebeeld voor Adolf Hitlers geboorte, die door de documentmaker beschouwd wordt als een Messias die zijn volk verlost. In Hitlers erfgoed staat een tikfout. Het meldt dat 14 van de 18 toegevoegde runen gekoppeld zijn aan één-achtste muziek rusttekens. Juist is 13 van de 18. Daarmee vinden we - opzettelijk - dertien redenen waarom de getal codes 1 en 8 van Adolf Hitler gekoppeld zijn aan de M van Messias. Waarom? Omdat het getal 13 verwijst naar de letter M, de dertiende in het Latijnse alfabet.
Tevens wordt met de M geduid op Mozes die zijn volk, als in een wedergeboorte, bevrijdde uit de slavernij in Egypte en via een gevaarlijke reis met veel ontberingen naar het Beloofd Land leidde. Mozes treedt op als een zinnebeeld van Adolf Hitler die zíjn volk meevoert op een bevrijdende gevaarlijke reis. Voorts mag de M gezien worden als een verwijzing naar de Maçonnerie, de Vrijmetselarij[1].
We treffen zes verschillende, zichtbare en onzichtbare, fysieke en niet-fysieke betekenissen aan die mogelijk gehecht kunnen worden aan de letter M. Dezelfde versleutelende handelswijze wordt ook toegepast op andere symbolen zoals onder andere de Odal rune, de Z-bindrune en de runen Fehu en Gebo. Dramatisch verhoogt de meervoudigheid van de betekenissen van symbolen de informatiedichtheid van het document.
Alleen de maker van het document kan ons vertellen of de M niet tevens wijst naar ‘Boek M’ (Liber Mundi, Boek van de Wereld) met de Magische taal en schriftuur van een van de belangrijke boeken van de Rozenkruisers, nauwe verwanten van de Vrijmetselaars.

Kortom, de letter M op de partituur past in een groter, dieper verborgen metafoor. Ze geldt daarenboven als een overal verbreid, universeel, teken … omdat die ook voorkomt in de palm van jouw hand.

Je hebt de dertiende letter M in de palm van je hand
Letterlijk een handtekening



[1] De letter M kan ook wijzen op de naam Metatron. Metatron, dan wel Henoch, is degene die bij de Rozenkruisers en in de Vrijmetselarij de sleutels bezit van de innerlijke verlichting. De aanleiding voor de kleine dans - een zoektocht in en om Mittenwald - is uitgerekend het zoeken naar en het verwerven van de innerlijke verlichting, een Arische verlichting wel te verstaan. De naam Henoch kan door zijn beginletter H, de achtste, bovendien passen in het rijtje van Hitler, Hermes en Hagal.

vrijdag 30 september 2016

De symboliek op de Marsch-Impromptu: Een smekende heldenzang... Een grimoire?



Vanaf 1934,5 hoorden we het razen en tieren van Hitler, de giftige toespraken en de venijnige Nazipropaganda, die ons boze voorgevoelens en koude rillingen van angst bezorgden. Vanuit de Sovjet-Unie werden we in alle Europese talen het hof gemaakt met indoctrinaties. We waren de eerste in onze kring van verwanten en vrienden in het bezit van de toverdoos [radio] en wat hadden we gasten, er kwam geen eind aan.
Pearl Fichman, Voordat de herinneringen vervagen

Dat het nieuwe heidendom en magie hoofdonderdelen uitmaken van de Marsch-Impromptu wordt de lezer duidelijk na lezing van Ysa Pastora’s boek Hitlers erfgoed. Het komt tot uiting in de drie magische spreuken Baum, Stein en Kreuz, in de cijferspreuk, in de bijzondere lay-out van het runen- en woordenpaneel met de staf van Hermes, het zonnewiel, en het betoverende gebruik in alle hoeken en gaten van de numerologie en runologie. Alles ten nutte van de feestelijke ophemeling van Adolf Hitler en zijn ‘schitterende gedachtegoed’ en voor het aandikken van zijn magische potentie om de toekomst gunstig te beïnvloeden. U aangeboden door de maker van het document, een magiër, een grootmeester van de Armanen Orde. U geboodschapt door de zich onschendbaar achtende heraut Karl Hammer met zijn eeuwig bloedende neus.


Vanaf de periode van de late Middeleeuwen tot in de 18e eeuw werden niet-kerkelijke boeken geschreven met instructies hoe verzamelingen van heilige, magische symbolen - figuren, beelden, tekens, diagrammen - aan te leggen en hoe ze te combineren en te gebruiken in rituelen en technieken. Met als doel bovennatuurlijke wezens (godheden) te bezweren, hen aan te roepen of te sturen, of vervloekingen uit te spreken of te verwijderen. Zulke handboeken worden grimoires genoemd, afgeleid van het woord grammatica. Ze sluiten aan bij onder andere het hermetisme en de astrologie, bij de Hermetische Orde van de Gouden Dageraad en de zinnebeelden van de Vrijmetselaars. 

Aan het einde van het Romantische tijdperk kwamen met de heropleving van het occultisme grimoires of aspecten daaruit opnieuw in de belangstelling te staan. Ze slopen binnen in Blavatsky’s Theosofie en Guido von List’s Ariosofie, die samen met de vrijmetselarij gelden als de voorlopers en boetseerders van het occulte nazisme en de Armanen Orde - een snoeiharde witte boorden neonazi, neo-paganistische en quasi-vrijmetselarij bloedbroederschap. Uit het repertoire van de grimoires mag alleen geput worden als voldaan wordt aan bepaalde onthechtende voorschriften. Zo moet men om magie te kunnen toepassen zuiver zijn van lichaam en geest; in het Armanisme moet men zuiver van - Arisch - bloed zijn en verlicht in ariosofe geloofszaken. De gebruiken moeten discreet uitgevoerd worden in een kalme, besloten omgeving en op een tijdstip dat opportuun en veelbelovend is. Kortom alles wat nodig is om de bovennatuurlijke krachten gunstig te stemmen.

Is de Marsch-Impromptu te beschouwen als een grimoire? Het betreft weliswaar geen boek, het bestaat immers uit slechts één potent blad papier, maar voldoet aan de overige genoemde criteria. De Marsch bestaat uit symbolen, tekens en diagrammen met een magische opzet, zoals in het bijzonder het eindmonogram van de zoektocht als hoogtepunt, het smeekt de goden steun te bieden in de zware strijd, richt zich op de volbloed Ariër met een ascetische levenshouding, en werd speciaal ontworpen als een heldenzang, ter herdenking van een goeds voorspellend tijdstip, de 100e verjaring van Hitlers geboortedag op 20 april, 1989. 

De Marsch heeft met stelligheid tot doel het bevorderen van de heropleving van het nationaalsocialisme, het bewerkstelligen van de wereldhegemonie en het openstellen van de hemelse ruimte. Dit alles vanuit de overkoepelende hermetische gedachte van de éénheid van alle zaken, werelds en hemels, stoffelijk en onstoffelijk. Zoals Hammer met zijn bedrieglijke belofte van een tastbare schat, als lokmiddel, die feitelijk uitmondt in het niet-tastbare erfgoed van een ‘groot leider’.

De geheimen van de runen en afgeleide symbolen. Runenkunde voor SS’ers